พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 167 / 259

ประโยค ๕๑ - มังคล ดำพัน ปีนเเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 132 ก็ดีชั้นนั้น ส่วนมรรคของบุรุษแบ่งเป็นพวกละ ๒ ด้วยอำนาจวาจา- มรรคนะมรรค เป็น ๖. ขอพวกบัณฑิตยกเว้นนั้น รวมเป็น มรรค ๓๐ ด้วยอาการอย่างนี้". คำที่เหลื

บทนี้พูดถึงการแบ่งมรรคของบุรุษที่ประกอบด้วยมรรค ๖ และมรรค ๓๐ ที่เกี่ยวกับอาการของอากาศ พระอุปสังสีและการบริโภคตามเวลา ในส่วนนี้ยังกล่าวถึงวัตถุที่เรียกว่าโกสนะและการบริโภคในเวลาต่าง ๆ เพื่อความเข้าใจใ

ประโยค - มงคลคาถาที่เป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 135 ถึงเพลงขับที่ปรากฏขึ้น โดยความเป็นเพลงขับที่ไพเราะขับ ด้วยอำนาจแห่งการกำหนดคำเป็นไปอย่างนั้น เพราะความเป็นที่ประชุม แห่งเพลงขับอันวิจิตร ด้วยอำนาจแห่งก

บทความนี้วิเคราะห์ความสำคัญของเพลงขับและการร้องในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าความเชื่อในพระรัตนตรัยและกรรมมีบทบาทสำคัญในการดำรงชีวิต รวมถึงอธิบายถึงความหมายของบทบางตอนในคัมภีร์ เพื่อให้เข้าใจในอรรถสั

ประโยค ๕ มัง: มังลัดถาที่มีนปเปล เล่ม ๓ - หน้าบ 138 (นิสาสมัญ) เท่านั้นจึงควร. เพราะเหตุนัน พระผู้มีพระภาคจึงตรัสไว้ ในเสนอสนับสนะว่า "ภิญฑูท้งหลาย ภูมิ์ ไม่มีรังเชรองเท้เดียง สูง ภูมิ์ใดพิชใช้สอย เป

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของที่นอนในพระธรรม โดยระบุไว้ว่า การใช้ที่นอนต้องคำนึงถึงความสูงและขนาดของที่นอน نیز0 ที่นอนที่สูงเกินไปหรือใหญ่เกินไปจะไม่เหมาะสม อีกทั้งยังมีการอัญเชิญคำสอนจากอรรถกถาและพระธรรม

ประโยค ๕ - มังคลัตถิปันปิเลม ๓ - หน้าที่ 139 พระองค์ทรงห้ามแล้ว กีริต (การนอน of) ที่ใช้สอยซึ่งที่รองนั่น ก็เป็นอันห้ามด้วย เพราะฉะนั้น พระองค์จึงตรัสว่า “อุจจาลยะ-มหายานะ” ดังนี้ แท้โดยเนื้อความ การน

ข้อความนี้เน้นการรักษาศีลในพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะในบทบาทของอุปาสกและสามเณรที่เกี่ยวข้องกับการนอนที่ห้ามใช้สอยกับวัตถุประสงค์ในการช่วยรักษาศีล. เนื้อหาแสดงให้เห็นถึงการอธิบายลักษณะของศีลและการปฏิบัติที่ถ

ประโยค ๕๖ - มัจคลิดิท่าปีนี้ปล่า เล่ม ๓ - หน้าที่ 142 ผู้อื่น" ถ้าว่าด้วยการสมาทานของคู่อโบสถ จบ. [๑๓๐] การสมาทานของคู่โบสถนั้น ชื่อว่าสแมกค์ เพราะเป็นเหตุแห่งความเกิดในสวรรค์เป็นต้น เพราะเหตุนี้ พ

เนื้อหาพูดถึงการสมาทานของคู่โบสถที่มีชื่อว่าสแมกค์ ซึ่งเป็นเหตุแห่งความเกิดในสวรรค์ โดยพระผู้มเหภาคได้กล่าวถึงราชสมบัติของมนุษย์และการเปรียบเทียบกับชีวิตทิพย์ เรื่องการฟังอธิษฐานจากอธิษฐาน ๑๖ ท้องที่แ

ประโยค๕ - มังกึดดํานี้ป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 146 ว่ากัน กนิษ คือ นิคหน่อย." [๑๓๓] ฐิติอุโฆษสูตรนั้น ว่ารัตตศัพท์ เป็นปริยายแห่ง รัตตศัพท์ เพราะเหตุนี้ พระอรฺถารกถาก็กล่าวว่า บทว่า ปฐมสูตรตนาน คือ ปร

เนื้อหาเกี่ยวกับบทพระพุทธวจนที่อธิบายถึงอายุของเทพระดับต่างๆ ตามการคำนวณ โดยตรวจสอบโดยการเปรียบเทียบระหว่างความยาวของอายุของเทพแต่ละชั้น รวมถึงการตีความบทที่มีชื่อเสียงจากพระบาลี เช่น จาตุมุทมาริกินํ

ประโยค - มังคลดาถายปินเปล่า เล่ม ๓ - หน้าที่ 150 ในเวลาพระอาทิตย์อัสดงคม เมื่อเขาน้อมภัตรมาให้ จึงถามว่า "ใน วันอื่นในเวลานี้มีเสียงเงียบตระโนะ, วันนั้นพวกเขาไปที่ไหนกัน?" นางทาสี. พ่อ ทุกคนเขารักษาโอ

ในเนื้อหานี้มีการพูดถึงการที่เขามองเห็นความเงียบในเวลาเย็นเมื่อพระอาทิตย์ใกล้จะอัสดง และการถามถึงที่อยู่ของผู้รักษาศีลในวันอื่น ๆ หลังจากนั้นเขาได้ไปหาผู้มีฐานะเศรษฐีเพื่อสอบถามเกี่ยวกับอุโบสถกรรมซึ่ง

ประโยค ๕ - มังคลิกถามิเป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 152 [เรื่องพระเจ้าสินะ] [๑๓๗] ในอดีตกาล พระโพธิสัตว์เป็นพระราชาทรงพระนามว่าทาสินะ ในเมืองกีลิกา รับสั่งให้สร้างโรงทานไว้ ๖ แห่ง ทรงให้มหาทานเป็นไปด้วยก

ในอดีต พระโพธิสัตว์เป็นพระราชาทรงพระนามว่าทาสินะในเมืองกีลิกา ทรงสร้างโรงทาน ๖ แห่ง และทำมหาทานทุกวัน ทำให้ประชาชนในแคว้นได้เกิดในเทพรุ้ง เมื่อเวลาผ่านไป ความดีที่ทำได้หมดลง ทำให้ท้าวสักกะทรงบัญชานำพร

ประโยคที่ ๓ มังคลกิจที่เป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าสี 157 ท่องเที่ยวปอย ในพุทธสุบทนี้ ได้เป็นพระราชทานพระนามว่า จันทะปัปโชคในอุทยานิคร. พานนะ ๕ อย่างเกิดขึ้นแก่พระองค์ เพราะ ผลแห่งกรรมนี้แหละ คือ ช่างฟังข้อ

เนื้อหาเกี่ยวกับการท่องเที่ยวของพระราชานามว่าจันทะปัปโชคในอุทยานิคร และเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในสมัยนั้น โดยมีการบอกถึงการจัดการและผลของกรรมที่ส่งผลต่อพระองค์ รวมถึงการบรรยายเกี่ยวกับพระโอรสและพระ

ประโยค ๙ - มังคลัตถก์นี้เป็นเปล่า เล่ม ๓ หน้า ที่ 161 ข้าพระองค์เป็นนายช่างชุนในเมืองนคร สำเร็จการอสัตยัคในที่ใกล้ เรือนของมหาเศรษฐีซึ่งว่า สะหะ และวัตถุที่ควรให้อนึ่งก็ไม่มีแก่ ข้าพระองค์ พวกยา

เนื้อหาพูดถึงบทในมังคลัตถก์ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการให้และการช่วยเหลือ โดยกล่าวว่าแม้จะไม่เห็นสิ่งที่ต้องการ แต่การกระทำดีจะนำมาซึ่งผลบุญ นอกจากนี้ยังอธิบายถึงความสำคัญของการชี้ทางไปยังโรงทาน และบทความจาก

ประโยค ๕ มังคลัดที่นี้เป็นเปล่า เล่ม ๓ หน้า ที่ 162 คือ คำการประพฤติอันประเสริฐ กล่าวคือกรรมคือความเป็นผู้วน ขวยทางกายตามที่กล่าวแล้ว ของข้าพระองค์ดังนี้ คือความเป็นผู้น่ายอยั้น คำว่าพรหมจรรย์ในกาถนี้

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการประพฤติอันประเสริฐที่กล่าวถึงกรรมและความเป็นผู้วน โดยเฉพาะคำว่าพรหมจรรย์ ซึ่งมีความสำคัญในมงคล ข้อมูลเกี่ยวกับอุบาสกที่พยายามทำให้ชีวิตดีขึ้นด้วยการทำกิจกรรมต่างๆ เช่น การปลูกสวน

ประโยค ๕ มังคลัตถีบานีนเป้นเล่ม ๓ - หน้าที่ 164 ด้วยฉันมีทักษะเป็นต้น กล่าวว่าสมุนโด คือ แม้ทั้ง ๔ ด้าน กล่าวว่ารูจิตตรตุตถ คือ ปลูกด้วยแผ่นทองด้านนั้น ๆ ด้วย สองถามว่า ปีสี่ ขาทิส พระมหาโมคลลานะกล่า

บทความนี้สำรวจความหมายและความสำคัญของบุญและสุขาในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการวิเคราะห์จากคำสอนของพระมหาโมคลลานะที่กล่าวถึงการใช้ทรัพย์และอุปกรณ์ที่จำเป็นในชีวิตประจำวัน พร้อมเน้นความสำคัญของการกระทำต่าง ๆ

ประโยค- มังคลัตถิที่มึนปอเล่ม 3 - หน้าที่ 167 อรรถกถอุตตรวิมาน ในฎฐวรรก ว่า "คำที่เหลือว่า ปริจฉชนโฑ พึงนำมาเชื่อมเข้า ด้วยสองบทว่า อนุญฺญ ปานฺญฺว. อีกบทหนึ่ง พิงประมาณว่า ข้าพเจ้าได้ไปในคำถามอันไรบูล

ในบทนี้ กล่าวถึงอรรถกถาอุตตรวิมานที่อธิบายเกี่ยวกับความสำคัญของคำถามและการตอบที่เกี่ยวข้องกับการให้ทาน โดยเอ่ยถึงเรื่องราวของพระพุทธเจ้ากัสสปและบุคคลที่ทำการให้ทานด้วยความเมตตา ท่านได้บรรยายถึงผลบุญที

ประโยค ๕๙ - มังคลจิตที่ปิ่นแปล เล่ม ๑ - หน้าที่ 173 ภูฏกฎฏทันสูตรนั้น ว่า "บว่า ปริวรรดิ คือ ย่อมเว้นด้วยสามารถกาไม่ก้าวล่วง อติลิทธิในบวกว่า นหมิ่น นี้ มืออิทธิพลเป็นอรรถะ บันฑิตจึงควรนำการสงเคราะห์

บทความนี้กล่าวถึงภูฏกฎฏทันสูตรและการนำทางของบัณฑิตในการสงเคราะห์สังฆาบรม ผ่านคำบรรยายที่ชัดเจนถึงอิทธิพลและเหตุผลในการปฏิบัติ พระอรรถกถายังกล่าวถึงการสอบถามพิสูจน์สูตรและการสละชีวิตของอุบาสกที่มีความต

ประโยคที่ ๕ - มงคลดิถีบันเทิง ๑๓ หน้า 177 เมื่อเป็นเช่นนี้ เหตุไฉนพระผู้มีพระภาคจึงทรงสร้าฯอ้าง * พระอรรถ-ถาคตาจึงกล่าวว่า คาถาพนธ์ ดังนี้. อธิบายว่า พระผู้มีพระภาคได้รสสัมผัสเป็นอาธเพื่อความสบายใจได

บทความนี้สำรวจคำอธิบายเกี่ยวกับอุทธธรรมในพระพุทธศาสนา โดยพิจารณาถึงความหมายของเรื่องอาธและการเกิดของกรรม โดยเน้นว่าบุคคลที่ไม่ถึงกรรมบถจะไม่สามารถกล่าวว่าเป็นกายกรรมได้ การศึกษานี้ช่วยให้เข้าใจถึงความ

ประโยค ๕๔ - มั่งคลัตถิอันเป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 181 นั่นแห่ ชื่อว่าน้ำเมา เพราะอรรถกถาเป็นที่ตั้งแห่งความเมา, กิ่รอปะอะไร ๆ แม้อย่างอื่น อันเป็นที่ตั้งแห่งความเมา มีอยู่ ปนะนั้น ก็ชื่อว่ามัชชะ บุณค

เนื้อหาพูดถึงนิยามของน้ำเมาและมัชชะตามที่กล่าวในอรรถกถา โดยอธิบายถึงการที่สุราและเมรัยเป็นที่ตั้งแห่งความเมา และการสำรวมจากการดื่มน้ำเมาเป็นหลักการสำคัญในการฝึกปฏิบัติตามแนวทางศาสนา อรรถกถาได้กล่าวถึง

ประโยค ๕ - มังคลดาภิเปนเปล อเล่ม ๓ - หน้ที่ 182 [ไม่จัดสุรามเมรยเมียซะปะนะเข้าในอุคคลรมฎ] [๑๑๑] เหมือนอย่างว่า สุราปนะ (การดื่มสุรา) พระผู้ม พระกาฐไม่ทรงถือเอาในคำว่า กรรมกิรสม ในศิลาสูตรนั้นฉันใด แ

ในเนื้อหานี้พูดถึงการดื่มสุราและผลกระทบที่มี ต่อกรรมมดีตามคำสอนของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะในศิลาสูตรที่ระบุถึงการไม่ควรถือเอาการดื่มสุราเป็นเรื่องดี ด้วยเหตุที่เป็นทางแห่งการเสื่อมและกรรมชั่ว ทั้งยังสะท้อ

ประโยคเล่ม 3 (หน้า 183) เหตุนี้ คำว่า วิสุ อบมูปฺปลวโต จังนั้น เป็นคำที่ปราก- รยะกล่าวดีแล้ว." ก็ในมคคลว่าข้อว่า อารติ วิริติ ปาปา นี้ แม่- การดื่มสุรา จะเป็นบาปจริง, ถึงกระนั้นพระผู้มีพระภาคประสงค์จ

ในพระธรรมมีการอธิบายว่า การดื่มสุราถือเป็นบาปและสะท้อนถึงสถานะของบุคคลตามแนวทางแห่งธรรมะ พระผู้มีพระภาคตรัสถึงกรรมที่เกี่ยวกับการดื่มสุราไว้อย่างเหมาะสม และบัณฑิตควรเข้าใจว่า การดื่มสุราอาจนำไปสู่อันต

ประโยคสั้น - มังคลัตถีที่มีแปลง เล่ม ๓ หน้า 188 ทั้งหลายมีปานดำบาตเป็นต้นนั้นแหละ เป็นอารามแห่งคุณธรรมจรรยา เหล่านี้เหมือนกัน เพราะว่าการเว้น จากวัตถุที่จะ พิงก้าวล่วงนั้นแหละ เป็นกิริยา ชื่อว่ามรรยดี

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของวิรติและการเว้นจากบาปธรรมในด้านศีลธรรม โดยการเสริมสร้างค่านิยมในชีวิตให้เป็นไปตามอารมณ์ที่ถูกต้อง และเน้นถึงการสมาทานวิรติในสิกาขาบทต่างๆ ที่สำคัญในชีวิต. ข้อมูลในอรรถกถา

ประโยค๕ - มังคลดิตถาปิ้นเปลา ๓ - หน้าเดียว 198 ทั้งหลายมีความไม่เบียดเบียนเป็นต้น อีกอย่างหนึ่ง หมายเอาธรรมที่ ให้เป็นไปด้วยสามารถจิตอยู่ปกหัวเหล่านนั้น บัดนี้ เพื่อแสดงเนื้อความ ตามที่กล่าวไว้โดยพิส

เนื้อหาพูดถึงความไม่เบียดเบียนและธรรมที่ต้องมีอยู่ในจิตใจ รวมถึงการอธิบายทางพระอรรถรสเกี่ยวกับกายกรรมและมุสาวาท โดยมุ่งเน้นถึงคุณธรรมและความสำคัญในการปฏิบัติตามหลักศีล และการศึกษาจากสเลบสูตรเพื่อความ